آن كه اغلاط و اشتباهاتى در مصاحف حتى مصاحف عثمانى رخ داده بود و با اصرار بر انتشار و گسترش اين اغلاط ، با تمام اين مسائل ، قرآن دست نخورده و محفوظ باقى ماند و از سينه‌اى به سينهء ديگرى منتقل شد و كمترين نقصان يا افزايشى در آن صورت نگرفت . و اين مهم ، توسط حفاظ فراوان قرآن صورت گرفت حفاظى كه با عدد هزاران در كتب تاريخ به شماره آمده‌اند تا جايى كه نقل مىكنند در جنگ « صفين » سى هزار تن از قراء شركت داشتند « 1 » تا چه برسد به قرائى كه در آن جنگ حضور نداشتند ؟ ! هر چند در اين عدد مبالغه شده باشد اما حد اقل ، بيانگر تعداد فراوان قراء مىباشد . يا آن طور كه منقول است : هنگامى كه ابو موسى به امارت منصوب شد قراء را جمع كرد و گفت تنها كسانى كه همه قرآن را حفظ هستند بر من داخل شوند . حدود سيصد تن از آنان داخل گشتند . اين قضيه را مجددا به مناسبتى نقل خواهيم كرد . و يا تعيين حقوق از بيت المال براى حفاظ قرآن توسط امير المؤمنين كه قبلا بيان كرديم و گفتيم : امام براى حافظ قرآن دو هزار درهم تعيين كرد و اين كار اهتمام امام را به حفظ و صيانت قرآن نشان مىدهد . و در روايت ديگرى امير المؤمنين مىفرمايد : « . . . هركس با اختيار خود مسلمان گردد و قرآن را از رو بخواند سالانه از بيت المال دويست دينار حقوق دارد . و اگر در دنيا موفق به اخذ آن نشد در روز قيامت كه به آن بيشتر احتياج دارد آن را به طور كامل دريافت خواهد كرد . همچنين روايات ديگرى از اين قبيل در فصل : جمع‌آورى قرآن در زمان پيامبر - ص - نقل كرديم . اين تأكيدات و تشويقات ، جلو موج ويرانگرى را كه مىخواست قرآن را بازيچه خود كند گرفت و با شدت قرآن را حفظ كرد . و سخن خداوند متعال تحقق يافت كه : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ در اينجا لازم است از تلاش ارزشمند نيكان صحابه يادى كنيم . بزرگان اصحاب در اين زمينه براى حفظ قرآن از هر گونه تحريفى ، انواع كوششها را انجام دادند . از مقابله مصاحف گرفته تا به كف گرفتن شمشير براى جلوگيرى از يك « واو » از قرآن . خداوند به ايشان جزاى خير دهد و جايگاه صدق را به ايشان بنماياند .

--> ( 1 ) الصفين منقرى ، ص 188 .